Gmina Bierzwnik Powierzchnia: 239 km 2 Liczba mieszkańców: 4 850 Bierzwnik jest miejscowością pogranicza słowiańsko-germańskiego. Przez wiele wieków znajdował się też w granicach państwa niemieckiego.
We wczesnej historii najistotniejszy wpływ na rozwój okolic Bierzwnika wywarło opactwo cysterskie założone w XIII w.
- W 1294 r. przybyli cystersi z Kołbacza, Bierzwnik został miejscowością gminną na prawie niemieckim
- W 1347 r. klasztor spłonął doszczętnie
- W 1352 r. dobra cysterskie ograniczały się do wsi Klasztorne, części Słowina i Radęcina
- Dobra cysterskie były niszczone podczas wojny z Polską w latach 1409-1411, a później wojny polsko-krzyżackiej w latach 1431-1433
- w 1450 r. majątek cysterski obejmował: Pławienko, Rakowo, Objezierze, Górzno, Kolsk, Wildenow, Chłopowo, Breń, Klasztorne, Abbetehagen, Meusdorf, Pławno, jezioro Przeczno
- W 1539 r. opactwo sekularyzowano
- W drugiej połowie XVI w. Bierzwnik zmienił przynależność administracyjna. W średniowieczu Bierzwnik leżał na Ziemi Strzeleckiej, a od co najmniej 1557 r. do Powiatu Choszczeńskiego
- W 1633 r. po raz pierwszy Bierzwnik zaznaczono na mapach Brandenburgii i krajów sąsiednich
- W XVIII w. w wyniku kolonizacji prowadzonej przez posiadaczy prywatnych i przez państwo, zaczęły w powiecie powstawać nowe osady
- W połowie XIX w. ewangelicy przywrócili sakralny charakter świątyni
- W 1945 r. pożar strawił znaczną część kościoła
- W 1975 r. gmina została włączona w strukturę województwa gorzowskiego.
- W 1999 r. w wyniku nowego podziału administracyjnego państwa gmina Bierzwnik włączona została do województwa zachodniopomorskiego. 
|
